صبح بلند شد از خواب و تو آینه

خودشو دید که شده بود عین

جنازه که خیلی وقته مرده بود

اون زندگی نکرد فقط زنده بود

تلویزیونو روشن کرد و دید

خیابون پر از مردم بعیده که

این همه زن و مرد و پیر و جوون

ریختن بیرون وقتش رسیده

که شنیده بود حق گرفتنیه

حق می مونه ناحقه که رفتنیه

مادرش نهیش کرد و گفت نرو

این همه که مردن یا که تو بندن چی شد؟

کسی میاد بپرسه حالشونو؟

کی جواب میده و میدونه دردشونو

به خدا تکون نمیخوره آب از آب

حق چیه؟ فقط اسمش اومده تو کتاب

اما ندا ندایی از تو خیابونا میشنید

که میگفت ندا بیا امروز روز توئه توی خیابون

میخوان عروسی بگیرن برات ندا جون

داماد گلوله اس و میشینه توی تنت

حجله آماده اس واسه بردنت

خدا ببین حرمتتو شکستن

مریم باکره اتو به گلوله بستن

ببین افتادیم گیر یه مش درنده

ببین قیمت آدم این جا چنده؟

تو با نگات چی میخواستی بگی ندا؟

من خفه خون نمیگیرم این صدا

جاری توی کوچه پس کوچه ها ی شهر

از خون تو قرمزه سنگفرشا

بخواب چشماتو رو هم بذار ندا

دیگه ترسی نداری که چی میشه فردا

بخواب که اگه من و ما بیداریم

اسم تو تکثیر میشه تو خیابونا

دست از خونش بردارین بند نمیاد

این خون هزار ساله که جاریه

این خون ندا نیس خون وطن غریب

وطنی که بی کفنه

وطنی که دشمنو فراری داده

آدمایی که حتی با خودشون بدن

چه انتظاره که کسی مثه ندا رو

نکشنش و به گلوگله نبندن؟

من ولی اما اگر شاید

دیگه نمیگم فقط یه چیز باید

من حقمو میخوام و صد تا مثه ندا

تو خیابونن همه یک صدا

حق گرفتنیه حق میمونه

ناحقه که رفتنیه

تا وقتی که کسی حق ما رو نداده

هر روز هر شب همین بساطه

برای خواهرم ندا آقا سلطان که همیشه و همیشه زنده خواهد ماند.

و برای خواهرم فرشته علیزاده که بیش از یک فرشته بود.

برادرانم عزت الله ابراهیم نژاد- تامی حامی فر- ناصر امیر نژاد- کیانوش آسا- اشکان سهرابی- حسین طهماسبی